Readathon17: Books 36-52 (the end)

Προηγούμενα links:

Readathon17: Βιβλία 1-5

Readathon17: Βιβλία 6-10

Readathon17: Βιβλία 11-15

Readathon17: Βιβλία 16-20

Readathon17: Βιβλία 21-25

Readathon17: Βιβλία 26-35

 

Δεν πρόκειται καν να δικαιολογηθώ αυτή τη φορά. Απλά δεν είχα όρεξη για γράψιμο πιστεύω.

Αλλά τέλειωσα το readathon! Και τα 52 βιβλία και περισσότεροι από τους μισούς συγγραφείς ήταν γυναίκες.

Αποφάσισα όμως ότι δεν θα κάνω το readathon του χρόνου. Είναι η τρίτη χρονιά που κάνω readathon και για πρώτη φορά αισθάνθηκα μια πίεση να το τελειώσω και το διάβασμα έχασε την ευχαρίστησή του. Έχω ήδη διαβάσει δύο βιβλία φέτος και νιώθω πολύ καλύτερα απ’ότι πέρσι. Θα δούμε πως θα πάει η χρονιά.

Αλλά για να δούμε τι διάβασα πέρσι!

36. Το Δείπνο, του Herman Koch

IMG_20170818_101551_329

Readathon category: ένα βιβλίο που έγινε ταινία μέσα στο 2017

Στην αρχή φαίνεται ότι όλο το βιβλίο θα διαδραματιστεί κατά τη διάρκεια ενός δείπνου σε εστιατόριο (το οποίο βρήκα ενδιαφέρον). Σταδιακά μαθαίνεις τι σχέση έχουν τα 4 άτομα που δειπνούν και ποία ήταν η αφορμή για το δείπνο. Κάπως αργό στην αρχή, αλλά σιγά σιγά μου κέντρισε το ενδιαφέρον (μα τι είχαν κάνει οι δύο έφηβοι??)

Μετά από λίγο η δομή χάθηκε, κάποια κεφάλαια ήταν γεμάτα flashback χωρίς να συνδέονται με το δείπνο. Μου άρεσε πολύ όταν ανακάλυψα ότι (μέτριο spoiler) ο αφηγητής δεν ήταν ακριβώς αξιόπιστος.

Μου άρεσε αυτό που προσπάθησε να κάνει ο συγγραφέας. Είχε πολλές καλές ιδέες, τον αφηγητή, τη δομή δείπνου… Αλλά θεωρώ ότι θα μπορούσε να το κάνει ακόμα καλύτερο. Ίσως αν το βιβλίο ήταν πιο μεγάλο θα είχε χώρο να επεκτείνει τις ιδέες του. Επίσης δεν μου άρεσε το αίσθημα που άφησε το βιβλίο… Παρόλα τα διλήμματα, η αίσθηση που μου άφησε στο τέλος ήταν “οι άστεγοι πρέπει να τιμωρηθούν”, το οποίο δεν είναι καθόλου καλό μήνυμα. Ίσως είχε να κάνει και με τον αφηγητή, αλλά καλό θα ήταν να ακουγόταν λίγο περισσότερο και η αντίθετη άποψη από άλλους χαρακτήρες.

Όπως και να έχει, το διάβασα σε μια μέρα, είχε κάποιες καλές ιδέες, θα έλεγα να το διαβάσετε. Δεν ξέρω αν η ταινία θα είναι τόσο καλή, λίγο δύσκολο…

⭐ ⭐ ⭐ 1/2

37. Η Φιλοσοφία σε Κόμικςτων Michael F. Patton και Kevin Cannon

IMG_20170820_132933_675

Readathon category: ένα non-fiction βιβλίο

Ο τίτλος τα λέει όλα. Μια εισαγωγή στη φιλοσοφία μέσω κόμικς. Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, Βρετανοί φιλόσοφοι από το 1600-1800, μέχρι και μοντέρνοι φιλόσοφοι όπως ο Turing ακόμα και ο Chalmers συστήνονται.

Φυσικά είναι μια πολύ σύντομη εισαγωγή, αλλά ήταν πολύ καλά δομημένη (όχι χρονολογικά αλλά με θεωρίες). Κατάλληλο για όσους δεν έχουν ξανασχοληθεί με τη φιλοσοφία.

⭐ ⭐ ⭐ 1/2

38. Paper Girls, Vol. 1-2 , των Brian K. Vaughan, Cliff Chiang, Matthew Wilson

IMG_20170830_185704_848

Readathon category: ένα βιβλίο με μέσω μεταφοράς στο εξώφυλλο

Μου άρεσε πολύ! Οι βασικοί χαρακτήρες είναι 4 έφηβα κορίτσια στη δεκαετία του 80 που μοιράζουν εφημερίδες όταν πολλά περίεργα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν. Sci-fi, ενδιαφέρον προς το παρόν, αλλά ελπίζω να ξέρουν που θα το πάνε… Έχει μέσα απο ταξίδια στο χρόνο μέχρι εξωγήινους (νομίζω)… Για να δούμε που θα πάει! Είμαι ενθουσιασμένη αλλά ταυτόχρονα φοβάμαι ότι θα το καταστρέψουν στο τέλος  🙂

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

39. The Hate U Giveτης Angie Thomas

IMG_20170920_170639_512

Readathon category: το ντεμπούτο ενός συγγραφέα

Πιστεύω ότι όλοι έχετε ακούσει γι’ αυτό το βιβλίο. Ήταν για μήνες bestseller και ψηφίστηκε το καλύτερο Young Adult της χρονιάς στο Goodreads.
Η Starr είναι μια έφηβη αφροαμερικανίδα που ζει σε μια γειτονιά με συμμορίες και εμπόρους ναρκωτικών ενώ πάει σε ένα ακριβό σχολείο με κυρίως λευκά πλουσιόπαιδα. Μια μέρα γίνεται μάρτυρας της δολοφονίας ενός φίλου της από αστυνομικό. Η γνωστή ιστορία, τον σκότωσε γιατί ήταν μαύρος, άρα εφόσον κουνήθηκε λογικά ήταν έτοιμος να πυροβολήσει τον αστυνομικό με το όπλο που σίγουρα είχε.

Το βιβλίο είναι Young Adult, η αφήγηση ενός 17χρονου κοριτσιού. Ασχολείται με ένα πολύ σημαντικό θέμα και παρουσιάζει την οπτική γωνία των αφροαμερικάνων (όχι ότι θα έπρεπε να υπάρχει κάποια διαφορετική οπτική γωνία). Το βιβλίο δεν ασχολείται μόνο με τον πυροβολισμό. Βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την περιγραφή της ζωής στο “γκέτο” και πως αισθάνονται οι αφροαμερικάνοι σε διάφορες καθημερινές περιπτώσεις (όπως το να είσαι το μόνο μαύρο παιδί σε μια τάξη κλπ).

Το βιβλίο είναι πολύ ευκολοδιάβαστο και είναι όντως σαν το έχει γράψει 17χρονη. Μιλάει για φιλίες, αγόρια και ρούχα, πάντα μέσα από τη ματιά του ρατσισμού. Κάποια πράγματα ήταν υπερβολικά ιδανικά στο βιβλίο, όπως η οικογένεια της κοπέλας που είναι σχεδόν τέλεια, οι (επιλεγμένοι) φίλοι της που είναι πολύ ώριμοι… Αλλά είναι YA, θα πρέπει να είναι αισιόδοξο κάπως.

Πιστεύω ότι όλοι θα έπρεπε να διαβάσουν το βιβλίο, ειδικά αν δεν έχουν ιδέα πως είναι να ζεις ως μαύρος στην Αμερική.

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

40. My Favorite Thing Is Monsters, Vol. 1της Emil Ferris

IMG_20170916_180055_667

Readathon category: ένα βιβλίο που διαλέξατε αποκλειστικά για το εξώφυλλο

Δεν είχα ιδέα ποια ήταν η ιστορία του βιβλίου όταν το αγόρασα, αλλά μου άρεσε πολύ το στυλ ζωγραφικής (χρησιμοποιώ το “εξώφυλλο” με την ευρύτερη έννοια)

Ας εξηγήσω λοιπόν περι τίνος πρόκειται. Δεν είναι βιβλίο τρόμου όπως νόμιζα (και δεν ήμουν και πολύ ενθουσιασμένη στην αρχή, νόμιζα ότι θα έχει χαζοζωγραφίτσες τεράτων). Το βιβλίο είναι το ημερολόγια μιας δωδεκάχρονης (της Κάρεν) που ζει με τη μητέρα της και τον αδερφό της στο Σικάγο τη δεκαετία του 60. Και όπως λέει ο τίτλος, της αρέσουν τα τέρατα. Μια γειτόνισσα της βρίσκεται νεκρή και η Κάρεν αρχίζει να ερευνά τι συνέβει, μαθαίνοντας στην πορεία πολλά για τον εαυτό της, την οικογένειά της και τη ζωή της γειτόνισσας στη ναζιστική Γερμανία.
Το βιβλίο είναι καταπληκτικό. Όχι μόνο είναι η ζωγραφική καταπληκτική (αν και κάπως δυσκολονόητη σε κάποια σημεία), ο τρόπος που διηγείται την ιστορία είναι επίσης καταπληκτικός. Η Emil Ferris είναι πραγματική καλλιτέχνης και δεν μιλάω μόνο για τη ζωγραφική της αλλά και για τη γραφή της.

Το μόνο που δεν μου αρέσει είναι ότι πρέπει να περιμένω για το 2ο μέρος! Και τέλειωσε σε cliffhanger!

⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐

41. The Nao of Brown, του Glyn Dillon

IMG_20170929_235227_601

Readathon category: ένα βιβλίο που ασχολείται με την ψυχική υγεία

Είδα κάποιες αρνητικές κριτικές για αυτό το βιβλίο κόμικ στο Goodreads οπότε είχα χαμηλές προσδοκίες.
Μου άρεσε. Μου άρεσε η ζωγραφική και συνδέθηκα με την ιστορία.

Ο βασικός χαρακτήρας είναι η Nao, μια Γιαπωνεζο-Αγγλίδα καλλιτέχνης που ζει στο Λονδίνο. Δουλεύει στο μαγαζί ενός φίλου της, έχει μια συγκάτοικο, πάει σε ένα βουδιστικό κέντρο… Φυσιολογικά καθημερινά πράγματα. Εκτός από το γεγονός ότι πολλές φορές φαντάζεται διάφορους τρόπους να σκοτώσει τους ανθρώπους τριγύρω της. Φαντάζεται να καρφώνει μολύβια σε κοιλιές εγκύων ή να σπάει το πρόσωπο του συνομιλητή της. Αυτή η εμμονή της καταστρέφει την καθημερινότητα.

Δεν νομίζω ότι είναι ένα βιβλίο για όλους. Συνδέθηκα με τη Nao, αλλά αν αυτό δεν συμβεί θα βρείτε τη ιστορία ίσως βαρετή. Επίσης υπάρχει και μια ιστορία μέσα στην ιστορία, ένα άνιμε που αρέσει στη Nao, ένα είδος παραμυθιού, συμπαθητικό.
Μην ξεχάσετε να κοιτάξετε μέσα στο jacket!

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

42. All the Birds in the Sky, της Charlie Jane Anders

IMG_20171007_225721_993

Readathon category: ένα βιβλίο από είδος που δεν έχετε ξαναδιαβάσει

Εντάξει ίσως κλέβω λίγο στην κατηγορία, αλλά είναι ένα περίεργο μείγμα fantasy/science-fiction/post-apocalyptic και παραπάνω. Ήθελα να το βάλω στην κατηγορία φαντασίας, αλλά αυτή ταιριάζει πιο πολύ.

Είχα πολύ υψηλές προσδοκίες, αυτή η μίξη φαινόταν πολύ ενδιαφέρουσα, έχει κερδίσει και βραβεία… στο τέλος δεν διάβασα καν τις τελευταίες 100 σελίδες.

Η Patricia (μια μάγισσα) και ο Laurence (μια διάνοια) συναντιούνται στο γυμνάσιο και ξανασυναντιόνται σαν ενήλικες. Μου άρεσε πολύ το κομμάτι στο σχολείο. Και τα δύο παιδιά ήταν θύματα bullying, προσπαθούσαν να γίνουν μάγισσα και επιστήμονας αντίστοιχα, έγιναν φίλοι… όλα μια χαρά.

Αλλά το κομμάτι που είναι ενήλικες μου θύμησε χίπστερ αμερικάνικη σειρά τηλεόρασης (κάτι σαν το “Girls” με μαγεία και επιστημονική φαντασία) που γενικά μου αρέσουν, αλλά μου φάνηκε ότι δεν ταίριαζε στο υπόλοιπο βιβλίο. Πολλοί νέοι άνθρωποι εμφανίζονται, φίλοι, συνεργάτες, συγκάτοικοι, εστιατόρια, ραντεβού, μοντέρνα τάμπλετ… Δεν ξέρω, δεν μου άρεσε καθόλου. Και έχει αυτό το είδος επιστημονικής φαντασίας που δεν μου αρέσει, αυτό που τα πράγματα είναι λίγο πιο εξελιγμένα απ’ότι τώρα, με εταιρείες τύπου google κλπ. Δεν ξέρω γιατί, αλλά δεν μου αρέσει καθόλου. Το κομμάτι της μαγείας ήταν καλό.

Μπορεί να μην είχα όρεξη εκείνη την εποχή απλά. Αλλά δεν με κράτησε καθόλου αυτό το βιβλίο! Τέλοσπάντων, τρία αστέρια γιατό το πρώτο μισό ήταν καλό.

⭐ ⭐ ⭐

43. Μυστικά και Ψέματατης Liane Moriarty

Screenshot_2018-01-07-20-21-59-1

Readathon category: ένα βιβλίο που έγινε σειρά

Είχα πέσει σε τέλμα όσον αφορά το διάβασμά μου. Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ σε κανένα βιβλίο, “διάβαζα” ταυτόχρονα 6 βιβλία… Αποφάσισα λοιπόν να διαβάσω κάτι “εύκολο” και βρήκα την υγειά μου! Το διάβασα όλο σε 4 μέρες.

Η ιστορία διαδραματίζεται στην Αυστραλία, ένα μεγάλο συν, γιατί δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει κάτι αυστραλέζικο. Οι βασικοί χαρακτήρες είναι τρεις μητέρες που τα παιδιά τους μόλις ξεκίνησαν μαζί σχολείο. Η ιστορία διαδραματίζεται τους πρώτους μήνες του σχολικού έτους. Υπάρχει ένας θάνατος αλλά δεν μαθαίνουμε ποιος πέθανε και πως μέχρι το τέλος. Η ιστορία επικεντρώνει στα κουτσομπολιά και τις διαμάχες ανάμεσα στις μητέρες και στα οικογενειακά μυστικά της μικρής κοινότητας του σχολείου. Υπάρχουν σημεία έκπληξης (μου βγήκαν κάτι ήχοι προς το τέλος και διάβαζα δημόσια…) Ασχολείται και με σοβαρά θέματα όπως η ενδοοικογενειακή βία. Δεν συμφώνησα με όλες της απόψεις του βιβλίου, αλλά μου άρεσε πολύ το πως παρουσίασε την ενδοοικογενειακή βία.

Είδα και τη σειρά, πολύ καλή. Ο καλύτερος ρόλος της Nicole Kidman νομίζω.

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

44. Spinningτης Tillie Walden

IMG_20171021_171500_270

Readathon category: ένα βιβλίο που ο πρωταγωνιστής προσδιορίζεται σαν LGBTQ+

Το κόμικ αυτό είναι η αυτοβιογραφία της Tillie Walden από την ηλικία 12 με 17. Η Tillie ήταν αθλήτρια καλλιτεχνικού πατινάζ (σε γκρουπ, όχι σόλο). Προπονούταν δύο φορές τη μέρα, πηγαίνοντας ταυτόχρονα σχολείο και που και που σε αγώνες. Επίσης ήξερε από την ηλικία των 5 ότι είναι γκέι. Το βιβλίο περιγράφει τη ζωή της, πώς δεν της άρεσε να διαγωνίζεται (βρήκε το θάρρος να  παραιτηθεί στα 17), πόσο δύσκολο είναι να ξέρεις από τόσο μικρή ηλικία ότι είσαι γκέι, πώς το ανακοίνωσε σε όλους…

Η ζωγραφική είναι οκ, γενικά δεν έχω πρόβλημα με τη ζωγραφική στα κόμικ γιατί καταλαβαίνω ότι ο καθένας έχει το δικό του στυλ. Δεν είναι πολύ λεπτομερές (είναι σαν το εξώφυλλο), αλλά έχει κάποια κομμάτια ζωγραφισμένα πολύ καλά. Έχει αυτό το άσπρο-μωβ/μπλε χρώμα με λίγο κίτρινο που και που και κάποιες φορές άλλαζε τα πάνελ, κάτι που το έκανε πιο ενδιαφέρον.

Μου άρεσε η ιστορία, ταυτίζομαι με ντροπαλούς αντικοινωνικούς έφηβους και είμαι και λίγο ευαίσθητη όσον αφορά τα παιδιά αθλητές. Θεωρώ ότι είναι πολλή πίεση για ένα παιδί. Είναι καλό για τα παιδιά να διαγωνίζονται και φυσικά να αθλούνται, αλλά να ξυπνάνε στις 4 και να κάνουν δύο προπονήσεις την ημέρα (μαζί με σχολείο) ακόμα και για μετρίου επιπέδου αθλητές (δεν ήταν σε καμιά ολυμπιακή ομάδα, σε τοπικούς διαγωνισμούς πήγαινε μόνο)… ποιο είναι το νόημα??? Αν τους αρέσει, οκ, αλλά πως ξέρεις τι σου αρέσει στα 7 σου?

Τέλοσπάντων, μου άρεσε, αλλά δεν ξέρω αν θα το βρουν όλοι ενδιαφέρον.

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

45. Welcome to Night Vale, των Joseph Fink & Jeffrey Cranor

Screenshot_2018-01-07-20-12-12-1

Readathon category: ένα βιβλίο με μωβ εξώφυλλο

Το βιβλίο βασίζεται στο Welcome to Night Vale podcast, το οποίο περιγράφει τη ζωή στην περίεργη και τρελή πόλη του Night Vale.
Είχα ακούσει κάποια από τα podcasts πριν διαβάσω το βιβλίο, αλλά όχι πολλά. Για όσους δεν το έχετε ακούσει ποτέ, το Night Vale είναι μια πόλη γεμάτη με τα πιο περίεργα συμβάντα, και το podcast έχει τη μορφή των ραδιοφωνικών ειδήσεων της πόλης. Π.χ. υπάρχουν άγγελοι που ζουν με μια γρια κυρία, αλλά δεν επιτρέπεται να αναγνωρίσεις την ύπαρξη τους. Επίσης όλοι οι άγγελοι λέγονται Έρικα. Υπάρχει ένα καινούργιο πάρκο για σκύλους, αλλά κανένας δεν επιτρέπεται να πάει εκεί. Οι συναντήσεις Γονέων και Κηδεμόνων ανοίγουν τρύπες στο χωροχρόνο. Και άλλες τρελλές ιστορίες. 

Υπάρχει πολλή δημιουργικότητα και φαντασία στα podcasts και στο βιβλίο. Δεν θυμάμαι να έχω ξαναδιαβάσει κάτι με τόσο δημιουργική πολυλογία. 

Αλλά αυτή η πολυλογία με δυσκόλεψε στο να συγκεντρωθώ στη βασική ιστορία. Η κανονική ιστορία του βιβλίου θα μπορούσε να ειπωθεί στις μισές σελίδες, αλλά όλο αυτό το μπλα μπλα γέμισε τα κεφάλαια με λεπτομέρειες για το Night Vale, αστείες και “πώς τους ήρθε αυτό?” λεπτομέρειες. Αναγκάστηκα να κατεβάσω το audio book για να με βοηθήσει να συγκεντρωθώ στην ιστορία.

Χάρηκα που το διάβασα και θα προσπαθήσω να ακούσω και τα podcasts.

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

46. Η Σοδειά του Κακούτου Robert Galbraith (a.k.a. J.K. Rowling)

IMG_20171025_215736_145

Readathon category: ένα βιβλίο αγαπημένου συγγραφέα που δεν έχετε ξαναδιαβάσει

Μου άρεσε περισσότερο από όλη την τριλογία του Cormoran Strike (αν και διάβασα τα άλλα αρκετό καιρό πριν).
Αυτή η υπόθεση είναι προσωπική για τον Stike και τη Robin, η Robin βρίσκεται πιθανώς σε κίνδυνο και οι ύποπτοι είναι άτομα από το παρελθόν του Strike. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν κάνει απαίσια πράγματα, οι δύο είναι οι τέλειοι κακοί (άνετα τους πλάκωνα στο ξύλο και όχι μόνο) και ο τρίτος είναι προσωπικός villain για το Strike.
Μαθαίνουμε περισσότερα για το παρελθόν της Robin, οι δύο χαρακτήρες δένονται περισσότερο.
Δεν μου άρεσε που ήταν το τέλος της τριλογίας, θέλω κι αλλο και μετά από αυτό το τέλος μου φαίνεται ότι θα μπορούσε να συνεχίσει με κάνα-δυο βιβλία ακόμα.

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

47. Grotesqueτης Natsuo Kirino

IMG_20171102_100801_588

Readathon category: ένα βιβλίο ασιάτη συγγραφέα (που δεν ονομάζεται Μurakami)

Αυτή είναι η ιστορία δύο κοριτσιών της νύχτας που δολοφονούνται στο Τόκυο. Την ιστορία αφηγείται κυρίως η αδερφή της μίας πόρνης, με κάποια κεφάλαια να είναι από τα ημερολόγια των δύο δολοφονημένων γυναικών και η κατάθεση του υπόπτου (η ιστορία της ζωής του βασικά). Το βασικό θέμα του βιβλίου δεν είναι το έγκλημα, αλλά οι ζωές αυτών των τεσσάρων ανθρώπων.

Είχε κάποια βαρετά κομμάτια. Μου άρεσε η ιστορία της παιδικής ηλικίας και η ζωή του υπόπτου, αλλά όχι το “τώρα” του βιβλίου. Αλλά γενικά ήταν ένα καλό βιβλίο. Όλοι οι χαρακτήρες είχαν ψυχολογικά θέματα. Είναι ένα καλό δείγμα γιαπωνέζικης λογοτεχνίας.

Αλλά όχι τόσο καλό όσο το  Out.

⭐ ⭐ ⭐ 1/2

48. Solaninτου Inio Asano

IMG_20171104_191233_158

Readathon category: ένα βιβλίο με μόνο μια λέξη στον τίτλο

Ο βασικός χαρακτήρας αυτού του manga είναι η Meiko, μια νεαρή απόφοιτος που δουλεύει σε μια βαρετή δουλειά και ζεί με το (σχεδόν άνεργο) αγόρι της, που παίζει σε μια ροκ μπάντα. Αποφασίζει να παραιτηθεί και να βρει τι θέλει να κάνει, το αγόρι της και οι φίλοι του αποφασίζουν να ασχοληθούν πιο σοβαρά με τη μουσική. Απόφοιτοι που προσπαθούν να βρουν τι θέλουν να κάνουν στη ζωή.

Η ζωγραφική είναι τέλεια. Η ιστορία είναι πολύ ρεαλιστική κι παρόλο που μιλάμε για γιαπωνέζους (μια κουλτούρα πολύ μακρυά από τη δική μου), μπορούσα να συνδεθώ μαζί τους. Μου άρεσε ιδιαίτερα το δεύτερο μισό του βιβλίου, το διάβασα όλο σε μια ώρα.

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

49. Η αστυνομία της βιβλιοθήκηςτου Stephen King

IMG_20171110_232045_177

Readathon category: a book taking place in a library

Meh… Όχι από τα καλά βιβλία του Stephen King. Ευκολοδιάβαστο, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο.

⭐ ⭐

50. I Want to Kick You in the Backτης Risa Wataya

2017-11-24 22.32.18

Readathon category: ένα βιβλίο που διαδραματίζεται κάπου που θα θέλατε να ζήσετε (Japaaan)

Πρώτα πρόσεξα το τέλειο εξώφυλλο. Μετά είδα ότι ήταν γιαπωνέζα συγγραφέας και είχε κερδίσει το γνωστό γιαπωνέζικο βραβείο πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων (ξέρετε ποιο, εκείνο που αναφέρεται στο 1Q84 🙂 )
Οπότε το αγόρασα!
Είναι μια νουβέλα για ένα αντικοινωνικό έφηβο κορίτσι που αρχίζει να κάνει παρέα με ένα αντικοινωνικό αγόρι από την τάξη της, ο οποίος είναι κολλημένος με ένα top-model.
Ήταν ωραίο βιβλίο, είχε κάποια καλά κομμάτια όπου το κορίτσι αναρωτιέται για τη ζωή της, γιατί δεν συμπαθεί κανένα, σκέψεις κάποιου που αισθάνεται ότι δεν ταιριάζει με την υπόλοιπη κοινωνία.

Το διασκέδασα, αλλά θα μου άρεσε να είχε κάποιο νόημα στο τέλος, κάτι μου έλειψε.

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

51. Περί τυφλοτητος, του José Saramago

2017-11-27 14.57.33

Readathon category: ένα βιβλίο που αρχίσατε αλλά εγκαταλείψατε

(το παράτησα λόγω καλοκαιρινών διακοπών και το ξανάπιασα το Νοέμβρη)

Δυστυχώς είχα ήδη δει την (πολύ καλή) ταινία εδώ και χρόνια και ήξερα τι θα γίνει.

Ένα πάρα πολύ καλό βιβλίο για το τι θα γινόταν (στην κοινωνία και στον καθένα ξεχωριστά) αν όλοι άρχιζαν σιγά σιγά να τυφλώνονται. Φανταστείτε να μην μπορείτε να δείτε τίποτα και να μην μπορεί κανένας άλλος να σας δει. Θα ντυνόσασταν? Θα σας πείραζε να κάνετε την ανάγκη σας δημοσίως?
Παρόλο που το στυλ γραφής δεν ήταν και τόσο του στυλ μου (είμαι φαν των διαλόγων και εδώ οι διάλογοι είναι ενσωματωμένοι στο κείμενο), δεν με πείραξε καθόλου, μάλλον επειδή δεν υπάρχουν βαρετές περιγραφές.

Διαβάστε το και μετά δείτε την ταινία.

⭐ ⭐ ⭐ ⭐ 1/2

52. The Thrilling Adventures of Lovelace and Babbage: The (Mostly) True Story of the First Computer, της Sydney Padua

2017-12-04 23.58.51

Readathon category: ένα βιβλίο όπου ο πρωταγωνιστής είναι ιστορικό πρόσωπο

Το κόμικ αυτό ξεκινά με την πραγματική ιστορία της Ada Lovelace (η πρώτη προγραμματίστρια) και του Charles Babbage, του ανθρώπου που σχεδόν έφτιαξε τον πρώτο υπολογιστή (καμία σχέση με τους σημερινούς). Το βιβλίο συνεχίζει με φανταστικές ιστορίες αυτών των δύο, οπού γνωρίζουν διάφορες άλλες ιστορικές προσωπικότητες. 

Είχα αποφασίσει να βάλω τρία αστέρια γιατί δεν απορροφήθηκα και πολύ από το βιβλίο. Με ενόχλησαν οι τεράστιες και υπερβολικά πολλές υποσημειώσεις. Η συγγραφέας το έκανε επίτηδες γιατί η Ada Lovelace έβαζε πολλές υποσημειώσεις συνεχώς. Αλλά δεν είναι κόμικ αν πρέπει να διαβάσεις τόσο πολύ κείμενο! Μετά από λίγο σταμάτησα να τις διαβάζω (οι υποσημειώσεις είχαν τις ιστορικές λεπτομέρειες), διάβαζα κάποιες τυχαία. 

Αλλά στο τέλος αποφάσισα ότι είχε πέσει πολύ δουλειά γι αυτό το κόμικ, έξυπνη δουλειά, πολύ φαντασία και έρευνα. Είναι ενδιαφέρον και ένας έξυπνος τρόπος να φτιάξεις ένα κόμικ. Ναι η ιστορία μπορεί να είναι βαρετή για όσους δεν έχουν κάποιο ενδιαφέρον για βιογραφίες ή για την ιστορία των υπολογιστών, αλλά αντικειμενικά είναι ένα πολύ καλό βιβλίο.

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

 

Αυτό ήταν το τέλος του readathon2017.

Ελπίζω να γράψω σύντομα κι άλλο ένα ποστ για κάποια άλλα βιβλία που διάβασα το 2017 εκτός readathon.

Συνολικό ποσοστό γυναικών συγγραφέων: 31/52 (60%)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s