Readathon 2016: Βιβλία 36-40

Readathon 2016: Βιβλία 1-5

Readathon 2016: Βιβλία 6-10

Readathon 2016: Βιβλία 11-15

Readathon 2016: Βιβλία 16-20

Readathon 2016: Βιβλία 21-25

Readathon 2016: Βιβλία 26-30

Readathon 2016: Βιβλία 31-35

readathon-36040-small

Όπως βλέπετε, ο ρυθμός με το οποίο καταναλώνω βιβλία έχει πέσει πάρα πολύ.

Ο λόγος είναι ότι δεν έχω βρει μια ρουτίνα ακόμα: νέα δουλειά, εκπαίδευση δυο μήνες, το πρώτο μου (πολύ απαιτητικό πρότζεκτ), δυο βδομάδες διακοπές στο ενδιάμεσο, όπου ξαναδιάβασα την Καρδερίνα

img_20160810_125759

(ακόμα ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ )

Είμαι πλέον σίγουρη ότι δεν θα τελειώσω και τις 64 κατηγορίες του readathon αλλά ίσως καταφέρω τις 52. Όχι ότι έχει και σημασία…

Για να δούμε τι διάβασα πρόσφατα:

36. Το Κάλεσμα των Τριών (Ο Μαύρος Πύργος #2)του Stephen King

img_20160925_203637

Readathon category: ενα βιβλίο φαντασίας

Ναι δεν ήξερα τι να φορέσω για αυτό… Διάλεξα αυτό το φόρεμα για τη Σουζάνα. Και χάλια φωτογραφία, δεν ξανακάνω φωτογράφιση τη νύχτα, τα φίλτρα δεν διορθώνουν και τα πάντα… 

Ναι, είμαι φαν του Μαύρου Πύργου τώρα. Θα τα διαβάσω όλα, αλλά τα έχω σε ηλεκτρονική μορφή και ως συνήθως προσπαθώ να αδειάσω λίγο χώρο στη βιβλιοθήκη, οπότε τα ηλεκτρονικά μου μένουν αδιάβαστα. Διάβασα το πρώτο βιβλίο της σειράς ενώ ταξίδευα στην Κίνα. Κακή ιδέα. Από δω και πέρα, όταν κάνω κάποιο απαιτητικό ταξίδι, απλά θα ξανα-διαβάζω κάτι ή θα διαβάζω κάτι ελαφρύ, όπως YA. Διάβασα το Cinder στο ίδιο ταξίδι και όλα πήγαν μια χαρά.

Στο δεύτερο βιβλίο, ο πιστολέρο πρέπει να περάσει μέσα από τρεις μαγικές πόρτες που οδηγούν στη Νέα Υόρκη σε διαφορετικές χρονιές και να βρει τρεις ανθρώπους. Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου αφιερώνεται στην πρώτη πόρτα, όπου συναντά έναν ηρωινομανή στα 80s. Για άλλη μια φορά θαύμασα τη φαντασία του Stephen King (δεν πρόκειται για βιβλία τρόμου παρεμπιπτόντως). Είναι καταπληκτικός στο να δημιουργεί ιστορίες. Και μου αρέσει πολύ και ο τρόπος γραφής του, πολύ σπάνια κουράζομαι ή βαριέμαι. Ξέρω ότι πολλοί τον σνομπάρουν (ίσως επειδη τα βιβλία του είναι bestsellers), και ας μην έχουν διαβάσει τίποτα δικό του. Σε αυτούς τους ανθρώπους λέω: “Σου άρεσε η ταινία The Shawsank Redemption? Το Stand by me (Στάσου πλάι μου)? Η Λάμψη μήπως (όχι του Φώσκολου, η ταινία)? Το Πράσινο Μίλι? Μάντεψε ποιος τα έχει γράψει όλα αυτά”.

Ελπίζω να τελειώσω τη σειρά σύντομα! Θα βγει και η ταινία σύντομα, αν και δεν ξέρω ποια βιβλία καλύπτει.

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

37. To 10, του M. Καραγάτση

img_20160925_210434

Readathon category: ένα βιβλίο από συγγραφέα που χρησιμοποιεί ψευδώνυμο

Όπως έχω ξαναπει, σπάνια διαβάζω έλληνες συγγραφείς. Τώρα τελευταία (λόγω ξενιτιάς ίσως) έχω μια όρεξη για ελληνικά βιβλία. Και επειδή ακόμα δεν εμπιστεύομαι τους νέους συγγραφείς (αν έχετε καμια σοβαρή πρόταση, αφήστε σχόλιο!), είπα να πάω στα δοκιμασμένα και επιτυχημένα. Άκουγα πολύ καλά λόγια για τον Καραγάτση, είχα ήδη το 10 στη βιβλιοθήκη μου, οπότε το πήρα επιτέλους απόφαση.

Το καθυστερούσα καιρό γιατί ήξερα ότι πέθανε πριν το τελειώσει. Αλλά τελικά δεν έχει σημασία, εξαιτίας του τρόπου που είναι γραμμένο το βιβλίο. Πρόκειται για πολλές μικρές ιστορίες, που συνδέονται σιγά σιγά μεταξύ τους, περιγραφές της ζωής των κατοίκων του “10”. Το 10 είναι ένα παλιό εργοστάσιο που το μετέτρεψαν σε πολλά δωμάτια που ενοικιάζονταν σε φτωχούς ανθρώπους. Παρεμπιπτόντως, όσοι Έλληνες θεωρούν ότι είναι φτωχοί, ας το διαβάσουν για να δουν και τα χειρότερα. Τοποθετείται στη δεκαετία του 50 στον Πειραιά.

Αυτό το βιβλίο θα μπορούσα ντ το διαβάζω για πάντα. Είναι σαν σαπουνόπερα, γίνεσαι κι εσύ κάτοικος του 10, σαν τις γριούλες που κάθονται όλη μέρα στα μπαλκόνια και ξέρουν τα πάντα που γίνονται στη γειτονιά. Το βρήκα ενδιαφέρον, η γραφή ήταν καλή. Μόλις το τελείωσα είχα ενθουσιαστεί, αλλά όταν πέρασαν λίγες μέρες άρχισα να έχω κάποιους ενδοιασμούς.

Όλα σχεδόν μέσα στο βιβλίο γύριζαν γύρω από το σεξ, με εξαίρεση 3-4 λίγο πιο βαθιές ιστορίες (που ήταν και το καλύτερο κομμάτι του βιβλίου για μενα, όταν γνωρίσαμε πιο βαθιά κάποιους χαρακτήρες). Και δεν πιστεύω ότι έτσι ήταν τα πράγματα τότε. Πρώτον, όλες οι γυναίκες είναι πόρνες ή νυμφομανείς ή πολύ εύκολες (εκτός από καναδυο προβληματικές, που εννοείται ότι είναι προβληματικές, αλλιώς θα ήταν και αυτές εύκολες). Τόσες πολλές ήταν οι πόρνες το 50? Τόσες φτωχές κοπέλες επέλεγαν αυτό το δρόμο? Επίσης πολλές ιστορίες με 16χρονες που είχαν ερωτικές σχέσεις με 60ρηδες για να τους παντρευτούν και να βολευτούν και άλλα παρόμοια. Γενικά υπήρχαν μόνο 3-4 αξιότιμοι χαρακτήρες, σχεδόν όλοι άντρες. Και ποιος ξέρει, αν το τελείωνε το βιβλίο ίσως τους έκανε και αυτούς αντιπαθητικούς.

Ας πούμε ήταν ένας δάσκαλος, σίγουρα από τους πιο αξιόλογους ανθρώπους στο 10: μορφωμένος, προσπαθεί να βοηθήσει τους φτωχους μαθητές του, κυριολεκτικά γίνεται χίλια κομμάτια για να σώσει μια μαθήτριά του από την πορνεία… Κι όμως, πρώτη φορά που τον συναντάμε στο βιβλίο, γκρινιάζει που ο νόμος δεν τον αφήνει να κάνει σεξ με τις μαθήτριές του (13-14 χρονών), οι οποίες κατά τη γνώμη του είναι ήδη πορνίδια και γιατί να μην μπορεί και αυτός να το διασκεδάσει? Ε δεν τον λες και τον πιο συμπαθητικό χαρακτήρα… Από την άλλη, έτσι είναι οι άνθρωποι, κανένας δεν είναι 100% καλός. Μήπως λοιπόν είναι ρεαλιστικό το βιβλίο?

Αλλά το τοσο σεξ… Ε όχι δεν το δέχομαι. Δεν έχει σχεδόν καμία σκηνή σεξ εντωμεταξύ, απλά το σεξ ειναι 24/7 στο μυαλό όλων. Ας προσπαθήσω να το δω σαν στοιχείο φαντασίας: έστω Πειραιάς, δεκαετία του 50 και όλοι σκέφτονται το σεξ.

Τέλοσπάντων, υποθέτω ότι με έκανε να σκεφτώ λίγο, οπότε θα του αφήσω τα 4 αστεράκια. Έχω ήδη παραγγείλει το Γιούγκερμαν, για να δουμε!

⭐ ⭐ ⭐ ⭐

38. The Girlsτης Emma Cline

img_20160925_210722

Readathon category: ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 2016

Το πολυαναμενόμενο βιβλίο του 2016. Η συγγραφέας πληρώθηκε απίστευτο ποσό για το ντεμπούτο της (σαν να το έχω ξαναζήσει αυτο… Πόλη στις Φλόγες??). Η ιστορία: πάνω κάτω η οικογένεια Manson και οι φόνοι. Όχι δεν είναι βιογραφία, απλά λογικά από εκεί πήρε την ιδέα η συγγραφέας.

Η Evie είναι 14 χρονών το 1969 στο Λος Άντζελες. Δεν έχει φίλους, οι πλούσιοι γονείς της είναι χωρισμένοι και δεν της δίνουν σημασία. Βαριέται, μέχρι που συναντάει ένα κορίτσι που την εντυπωσιάζει. Αρχίζει να κάνει παρέα με αυτή και τις φίλες της, σε κάτι που τελικά είναι cult. Τώρα το cult μόνο ως “αίρεση” μεταφράζεται στα ελληνικά? Γιατί δεν ήταν αίρεση, δεν υπήρχε τίποτα θρησκευτικό. Ας δώσει τα φώτα καμιά μεταφράστρια! Στο πρώτο κεφάλαιο η Evie είναι κάπου 30-40 νομίζω και θυμάται την ιστορία. Από την αρχή υπάρχουν αναφορές σε κάτι βίαιο, αλλά οι λεπτομέρειες ξετυλίγονται σιγά-σιγά.

Καταρχάς η γραφή είναι καταπληκτική. Το όλο στυλ μου θύμισε λίγο Donna Tartt (που απ’ότι βλέπω δεν σας αρέσει, αλλά εμένα μου αρέσει πολύ!). Η Evie μου φάνηκε πολύ αληθινή, ένιωσα να συνδέομαι μαζί της. Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα, ακόμα και τα κομμάτια που τοποθετούνται στο μέλλον, όταν η Εvie θυμάται την ιστορία. Θεωρώ ότι ανέλυε καλά κάποιες συμπεριφορές και προσωπικότητες και μου άρεσε πολύ η ατμόσφαιρα της Καλιφόρνιας στα 60s.

Τι δεν μου άρεσε: ήθελα πιο πολλά για το cult. Δεν ένιωσα γιατί όλοι θαύμαζαν τόσο πολύ τον ηγέτη. Δεν υπήρχε ανάλυση των κοριτσιών. Πιο πολύ ανάλυση έγινε στον κύκλο της Εvie, τους γονείς της και την παλιά της φίλη. Υποθέτω ότι όλα αυτά είναι αρκετά αρνητικά (το βιβλίο λέγεται The Girls και μαθαίνουμε τόσο λίγα για αυτά τα κορίτσια), αλλά μου θεωρώ ότι ανέλυσε τόσο καλά την Εvie και τον κύκλο της που δεν με ενδιαφέρει και τόσο. Ξέρω ότι το απόλαυσα, οπότε 5 αστεράκια και να το διαβάσετε!

⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐

39. The Handmaid’s Taleτης Margaret Atwood

img_20160925_210937

Readathon category: ένα βιβλίο που εκδόθηκε τη χρονιά που γεννηθήκατε

Το βιβλίο έχει γραφτεί το 1985 (ναι, τόσο μεγάλη είμαι) αλλά θα μπορούσε να έχει γραφτεί και φέτος. “Η ιστορία της πορφυρής δούλης” στα ελληνικά, εξού και η γυναικάρα με τα κόκκινα στη φωτο απάνω.

Το βιβλία περιγράφει μια δυστοπική Αμερική, όπου οι γυναίκες (αλλά και πολλοί άντρες, μην το προσπερνάμε αυτό) δεν έχουν δικαιώματα. Μια ατμόσφαιρα Μεγάλου Αδελφού παντού, όλοι έχουν συγκεκριμένο ρόλο στην κοινωνία και δεν μπορείς να πεις κουβέντα. Θα σας έλεγα να μην διαβάσετε το οπισθόφυλλο. Εγώ είχα ξεχάσει περι τίνος πρόκειται και πέρασα τέλεια προσπαθώντας σιγά σιγά να καταλάβω τι ακριβώς συμβαίνει, ποιος είναι ο ρόλος της πορφυρής δούλης?

Είναι ένα πολύ καλό βιβλίο, είναι και αρκετά γνωστό. Δεν τρελάθηκα με το τέλος, αλλά δεν ξέρω και τι τέλος θα μου άρεσε. Να το διαβάσετε και να σκεφτείτε πόσες γυναίκες σε διάφορες περιοχές του κόσμου ζουν παρόμοιες καταστάσεις.

⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐

40. The Secret Loves of Geek Girls, επιμέλεια Hope Nicholson

img_20160925_211144

Readathon category: ένα βιβλίο με βιβλίο στο εξώφυλλο (αν κοιτάξετε προσεκτικά, ένα από τα κορίτσια κρατάει βιβλίο – κακή φωτογραφία και πάλι)

Το βιβλίο (το οποίο ενίσχυσα μέσω του kickstarter) αποτελείται από κάπου 50 αυτοβιογραφικές (πιστεύω) ιστορίες (μάξιμουμ 5 σελίδες η καθεμία) από διάφορες “geek” συγγραφείς και καρτουνίστριες.

Θα έλεγα ότι το ένα τρίτο των ιστοριών ήταν κακές (κατά τη γνώμη μου πάντα), άλλο ένα τρίτο ήταν απλά αδιάφορες και το τελευταίο τρίτο ήταν εντάξει. Οι περισσότερες έμοιαζαν με κάτι που θα διάβαζες σε ένα περιοδικό στυλ cosmopolitan και αυτό δεν το λέω απαραίτητα με αρνητική προδιάθεση. Πιστεύω ότι θα ήταν καλό για έφηβα κορίτσια να διαβάσουν κάποιες από αυτές τις ιστορίες και να καταλάβουν ότι δεν πειράζει να μην είσαι παρθένα μετά τα 20-25, ότι δεν πειράζει να σου αρέσουν τα κορίτσια, ότι το online dating δεν θα έπρεπε να είναι ταμπού, να είσαι ο εαυτός σου κλπ.

Ένα πολύ μεγάλο θετικό για μένα είναι ότι σχεδόν οι μισές ιστορίες ήταν σε μορφή κόμικ. Επίσης υπήρχαν διάφορες ωραίες εικονογραφήσεις. Αλλά δεν το βρήκα και κάτι ιδιαίτερο, οπότε:

⭐ ⭐ ⭐

Υ.Γ. Σχόλιο: δεν μου αρέσει καθόλου αυτός ο όρος, “geek girl”. Μου θυμίζει χαζές έφηβες (και όχι μόνο) που προσπαθούν να το παίξουν cool. Γιατί ας μην αστειευόμαστε, το να είσαι geeky είναι πλέον cool σε πολλούς κύκλους, ειδικά στο online. Και κάποιες ιστορίες μου έβγαλαν αυτό το συναίσθημα “OMG, I am so geeky and cool, I like games and comic books”.

Και τι κάνει κάποιον geek? Δεν με ενδιαφέρουν καθόλου ο Batman και ο Superman, δεν παίζω παιχνίδια (ηλεκτρονικά ή επιτραπέζια) ή  D&D, είδα το Star Wars ενήλικη και ακόμα δεν έχω δει κανένα Star Trek. Από την άλλη έχω δει 3 φορές τη σειρά Doctor Who (και έχω ένα Tardis cookie jar και ένα screwdriver), ήξερα όλα τα λόγια της ταινίας The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring movie και κυκλοφορούσα με το One ring πάνω από χρόνο. Πήγα στο Λονδίνο να δω το Harry Potter and the Cursed Child αλλά δεν έχω διαβάσει τα βιβλία Game of Thrones βλέπω μόνο τη σειρά. Η δουλειά μου είναι στην ουσία προγραμματίστρια κάτα κάποιο τρόπο, αλλά δεν το κάνω για την πλάκα μου.

Είμαι “geeky girl” ή όχι? Εννοείται ότι δεν μισώ τέτοιες ταμπέλες και ελπίζω και τα άλλα κορίτσια να κάνουν το ίδιο. Εισαι όποιος είσαι, σου αρέσει ότι σου αρέσει, τέλος. Και δεν χρειάζεται σώνει και ντε να σου αρέσει ο Batman γιατί σε όλα τα geeks αρέσει και μάλλον είσαι κι εσύ geek γιατί σου αρέσει το Battlestar Galactica.

Advertisements

13 thoughts on “Readathon 2016: Βιβλία 36-40

    1. Ευχαριστώ! Ειναι ηδη Οκτωβριος, οπότε λίγο δύσκολο να διαβασω αλλα 24 βιβλία. Ανυπομονώ να δω τις κατηγορίες για το 2017!

      Liked by 1 person

  1. Εχω διαβασει μονο την ‘καρδερινα’ την οποια και λατρεψα. Το ‘δεκα’ δεν το εχω σε βιβλιο, αλλα ειχα παρακολουθησει για λιγο τη σειρα, και δε μου αρεσε. Φυσικα τα βιβλία, ειναι παντα ανωτερα απο τις αντιστοιχες σειρες ή ταινίες, αλλα δεν ειχα βρει ουτε ενα χαρακτηρα, που να μου φαινεται συμπαθητικος, ενω καποιες ιστοριες θεωρω οτι ηταν αρκετα τραβηγμενες,

    Liked by 1 person

    1. Δεν την ειχα δει τη σειρα, λεω να ριξω μια ματια τωρα να δω τι εκαναν, ειχα ακουσει οτι ειναι καλη. Και η καρδερινα ❤ πολυ μου αρεσει! Θελω να ξαναπαω νεα υορκη για να δω τα μερη που περιγραφει. Και οταν βρω ευκαιρια θα παω να δω και τον πινακα στη χαγη, αν δεν το εχουν δανεισει καπου αλλου παλι.

      Like

  2. Μου κίνησες τη περιέργεια με Το 10, γτ μεγάλωσα και μένω στον Πειραιά και θέλω να διαβάζω ιστορίες του… Να σου πω δεν γνωρίζω τι λέει το βιβλίο, αλλά τη δεκαετία του ’50 βρίσκονταν στο λιμάνι όλοι οι οίκοι ανοχής και γενικά υπήρχε μία ατμόσφαιρα εθισμού στο σεξ. Σίγουρα θα το έχουν το βιβλίο οι γονείς μου, θα το πάρω από εκείνους! Αν ψάχνεις για Έλληνες συγγραφείς, ρίξε μια ματιά στο “Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί” του Νίκου Μάντη, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο καλό είναι! Τελείως χύμα, ρεαλιστικό, ωμό αλλά φοβερά αυθεντικό.
    Το The Girls θέλω πολύ να το διαβάσω κι εγώ, ειδικά τώρα που του έβαλες 5 αστέρια!! Έχεις δει τη ταινία Martha Marcy May Marlene? Είναι ίδια φάση…?

    Liked by 1 person

    1. Α ναι θυμαμαι που ειχες γραψει για το Πετρα Ψαλιδι Χαρτι, μου ειχε φανει ενδιαφερον. Θα μπει στη λιστα κι αυτο! Ναι ριξε μια ματια στο 10 αν το εχετε!
      Το εχω δει το Martha Marcy May Marlene, δεν θυμαμαι λεπτομερειες, εχει σιγουρα καποια κοινα στοιχεια, αλλα καπως πιο “παιδικη” ατμοσφαιρα: η evie ειναι 14 και το βλεπεις μεσα απο τα ματια της, το σεξ ας πουμε δεν φαινεται τοσο σοκαριστικο οσο στην ταινια γιατι το 14χρονο το βλεπει λιγο χαλαρα, σαν παιχνιδι. Ουτε και ξερει τι ειναι το cult, ειναι 1969, δεν εχει ακουσει για αυτα τα πραγματα. Φαινεται σαν απλα περναει καποιες ωρες με αυτα τα ατομα, δεν υπαρχουν πλυσεις εγκεφαλου κλπ. Πιστευω οτι θα σου αρεσει, να το διαβασεις. Κυριως ειναι coming of age story.

      Like

  3. Σχεδον ολα τα εχω στην λιστα μου με τα αδιαβαστα, το δεκα συγκεκριμενα θελω να το διαβασω συντομα. Ο καραγατσης δεν ειναι για ολους, ειναι ιδιαιτερος και πανω απο ολα ΘΕΟΥΛΗΣ.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s