Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο, του Philip K. Dick

2015-12-07 11.39.39

(Έχω 5-6 θολές φωτογραφίες, δεν καθόταν ήσυχη!)

Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο:

Είμαστε στη δεκαετία του 50 ή 60 στην Αμερική. Οι Γερμανία και η Ιαπωνία (και η Ιταλία, αν και σχεδόν δεν αναφέρεται) έχουν κερδίσει το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Η Αμερική κυβερνάται από τους γιαπωνέζους και όλοι έχουν συνηθίσει το νέο τρόπο ζωής. Υπάρχουν ακόμα σκλάβοι, οι Εβραίοι είναι παράνομοι, αλλά πέρα από αυτό η ζωή είναι αρκετά φυσιολογική. Οι Αμερικάνοι έχουν υιοθετήσει πολλά κομμάτια της γιαπωνέζικης κουλτούρας. Δεν θα δείτε παράλογες εκτελέσεις και σφαγές σε αυτό το βιβλίο, ο πόλεμος έχει τελειώσει.

Δεν υπήρχε μια βασική ιστορία στο βιβλίο. Υπάρχουν τουλάχιστον 4 διαφορετικές ιστορίες, που συνδέονται ελαφρώς και τουλάχιστον 5 βασικοί χαρακτήρες. Ο κόσμος περιγράφεται αρκετά καλά: χειροκίνητα ταξίλατα, αερόπλοια που κάνουν Ευρώπη-Αμερική σε μια ώρα, υπάρχουν αποικίες στον Άρη, η Αφρική… ε, κάτι συνέβη εκεί.

Το περίεργο είναι ότι αυτές οι 4 ιστορίες φαίνονται ημιτελείς. Αισθάνθηκα ότι θα προτιμούσα να διαβάσω 3 ή 4 διαφορετικά βιβλία, ένα για την κάθε ιστορία. Αλλά αυτή η αφαιρετικότητα είναι που κάνει το βιβλίο αυτό που είναι. Από αυτή την άποψη μου θύμησε το Σφαγείο νο 5.

Υπάρχουν πολλά φιλοσοφικά κομμάτια στην ιστορία, οπού οι χαρακτήρες σκέφτονται και φιλοσοφούν για τη ζωή όπως είναι. Από την άλλη υπάρχουν πολλές σελίδες πάνω στην κατασκευή κοσμημάτων, στο εμπόριο αντικών, στο Ι-Τσινγκ (που είναι βασικό κομμάτι της ιστορίας αλλά εγώ το βρήκα βαρετό). Αναρωτιόμουν γιατί ο συγγραφέας χαλάει τόσο χώρο για αντίκες. Θέλω να μάθω τι έκαναν οι Ναζί μετά τον πόλεμο! Δώς μου πιο πολλές λεπτομέρειες και άσε τις αντίκες!

Αλλά όλα τα παραπάνω μαζί κάνουν το βιβλίο πρωτότυπο και ιδιαίτερο και το συγγραφέα να φαίνεται σαν ένας σοφός άνθρωπος.

(δεν νομίζω όμως ότι θα το κατάφερνα στα αγγλικά!)

Advertisements

9 thoughts on “Ο Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο, του Philip K. Dick

  1. Απ’ όσα έγραψες παραπάνω φαίνεται πολύ ενδιαφέρον. Βέβαια το ότι οι ιστορίες σου φάνηκαν ημιτελείς με προβληματίζει λίγο. Εμένα θα με “ξενέρωνε” αρκετά αυτό το κομμάτι… Επίσης θέλω πολύ να διαβάσω και το Σφαγείο Νο. 5!

    Liked by 2 people

    1. Ναι κι εμενα δεν μου αρέσει αυτό το στυλ, κάπου στα μεσα του βιβλίου άρχισα να γκρινιαζω που δεν υπήρχε μια συγκεκριμενη ιστορία, αλλά άρχιζε και απλωνόταν κι αλλο. Αλλά αποφάσισα να το αποδεχτώ και μετά μου φανηκε ωραίο. Σκεφτηκα και οτι γράφτηκε αρκετα παλιά, αν το ειχε γράψει τώρα σιγουρα θα μου άρεσε περισσότερο.
      Το Σφαγειο νομιζω ότι ή θα το λατρέψεις ή θα το μισήσεις, με μια πολύ λεπτη γραμμή να τα χωρίζει. Εγώ αποφάσισα να το λατρέψω, αλλά ήταν πολύ εύκολο να το μισήσω κιόλας 🙂

      Liked by 1 person

  2. Ντάξει μετά από αυτό το post, χαίρομαι που τελικά το πήρα!! Τελικά κατάλαβα από αυτά που έγραψες γιατί το έλεγαν οι φίλες μου “αφηρημένο”, νομίζω θα μ’αρέσει πάρα πολύ πάντως. Είδες καθόλου από τη σειρά? Είναι καλή?
    (BTW το post στα αγγλικά είναι ακόμη καλύτερο από αυτό, δεν ξέρω πως γίνεται, έτυχε να το διαβάσω πρώτο και ενθουσιάστηκα..!)

    Liked by 1 person

    1. Ωραία, νόμιζα ότι θα σου άλλαζα γνώμη 🙂 Σίγουρα δεν είναι συνηθισμένο βιβλίο.
      Περιμένω και το δικό σου review! Τη σειρά δεν τη είδα ακόμα! Δεν εχω χρονο 😦

      (πρώτα τα γράφω στα αγγλικά για κάποιο λόγο και μετά τα μεταφράζω. Φταίνε μάλλον τα paper που γραφω για το διδακτορικό και έχω συνηθίσει στα αγγλικα…)

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s